της Άντας Ψαρρά 

[30.11.2024]

[βλ. Α΄ ΜΕΡΟΣ]

Όπως ανέδειξαν οι περισσότεροι ομιλητές στο Συνέδριο, με την επίκληση της δήθεν ατιμωρησίας σε ένα από τα πλέον τιμωρητικά ποινικά συστήματα της Ευρώπης επιστρατεύονται οι πιο σκληρές και αναχρονιστικές διατάξεις με παράλληλη συρρίκνωση των περιθωρίων του δικαστή να κρίνει ξεχωριστά την κάθε υπόθεση, τον κάθε άνθρωπο που δικάζει. Πότε και ποιες ποινές υποχρεώνεται να επιβάλει, πότε θα μπορεί να δίνει έφεση, πότε θα προφυλακίζει, πότε θα δίνει αναστολή, πότε χρηματική ποινή κλπ., όλα πλέον θα είναι προκαθορισμένα, άσχετα φυσικά από την προσωπικότητα ενός δράστη και από τις συνθήκες του αδικήματος. Ποινικές διατάξεις που γράφονται με βάση τα πρωτοσέλιδα, τις υστερίες των καναλιών, τους χείμαρρους φόβου που ρέουν από σκοτεινής προέλευσης κοινωνικά δίκτυα, από συμβούλους του Υπουργού χωρίς Νομοπαρασκευαστικές Επιτροπές, χωρίς επιστημονικό διάλογο χωρίς έρευνα και μελέτη των στατιστικών για την πορεία της εγκληματικότητας και του εγκλεισμού στην Ελλάδα.

Όλα αυτά με ένα δικαστικό κλάδο που είναι κατά κανόνα στην Ελλάδα πολύ συντηρητικός, ενώ οι νέοι δικαστές στην αρμόδια σχολή διδάσκονται ακόμα όχι από επιστήμονες του Δικαίου αλλά αποκλειστικά από ανώτερους δικαστικούς. Γεγονός που αναπαράγει μοιραία, πέρα από τον διαπιστωμένα άκρατο συντηρητισμό, τις ίδιες (σωστές ή λαθεμένες) αντιλήψεις που διακατέχουν τους προκατόχους των μελλοντικών λειτουργών της δικαιοσύνης. Αναρωτιέται κανείς, παρακολουθώντας την πρωτοφανή εκστρατεία ποινικού λαϊκισμού, παρεμβάσεων στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και τις επιπτώσεις στο δραματικής κατάστασης σωφρονιστικό σύστημα, αν είναι ο Γ. Φλωρίδης που ζηλεύει και μιμείται τον Ντ. Τραμπ ή το αντίστροφο.

Είναι εδώ αναγκαίο να αναφέρω τη δυσκολία σύμπτυξης των όσων ειπωθήκαν τις δύο αυτές ημέρες από τόσους ομιλητές και για το λόγο αυτό ίσως 4 κείμενα που ακολουθούν για την κάθε επιμέρους θεματική ενότητα του διήμερου Συνεδρίου θα κουράσουν τον αναγνώστη. Παρ’ όλα αυτά, δεδομένου ότι οι κατά κανόνα εξαιρετικές και διαφωτιστικές εισηγήσεις άξιζε να αποτυπωθούν και γραπτά, μέσα στο ζοφερό κλίμα που έχουν δημιουργήσει οι σταθερές πορείες του υπουργείου ΠροΠο, του υπουργείου Δικαιοσύνης και της πλειονότητας των ΜΜΕ προς ένα αναχρονιστικό και συντηρητικό μεσαίωνα, αξίζει τον κόπο να έχουμε μια εικόνα για όσα λένε οι επιστήμονες του Δικαίου, από τους οποίους έχει πάρει διαζύγιο το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης αλλά φυσικά και όσα λένε οι δικαστικοί λειτουργοί που επιμένουν να σκέπτονται και να λειτουργούν με βάση το φιλελεύθερο δίκαιο.

Συντονιστές στις διήμερες εργασίες του Συνεδρίου ήταν η αρεοπαγίτης Βαρβάρα Πάπαρη και ο αρεοπαγίτης Στυλιανός Κακαβιάς.

1^Η ΜΕΡΑ: ΑΝΤΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Α. Ποινική Νομοθεσία: εθνικό και διεθνές πλαίσιο, ΜΜΕ και «κοινό περί δικαίου αίσθημα»

Β. Ποινική αντιμετώπιση ανηλίκων, αυστηροποίηση και εγκληματικότητα

2^Η ΜΕΡΑ: ΠΟΙΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

Γ. Οι νομοθετικές επεμβάσεις στον Π.Κ. και στον ΚΠΔ και το Ενωσιακό Δίκαιο

Δ. Η δικαστική ανεξαρτησία και η επίδραση της αυστηροποίησης