του Δημήτρη Ψαρρά

[15.8.2026]

Αν εξαιρέσει κανείς τον ελαφρύ τραυματισμό του από πτώση σε ποδηλατοδρομία, δύο γεγονότα απασχόλησαν τις μέρες αυτές τον Κυριάκο Μητσοτάκη που βρέθηκε στα Χανιά για ολιγοήμερες διακοπές. Το πρώτο ήταν ο θάνατος του Στέλιου Ράμφου, και το δεύτερο ήταν η αναδημοσίευση από τον Ντόναλντ Τραμπ μιας συνέντευξης του υπουργού Μετανάστευσης Θάνου Πλεύρη. Κατά παράδοξο τρόπο, αυτά τα δύο φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους θέματα συνδέονται απολύτως. Και το ένα συμπληρώνει το άλλο. Ας τα πάρουμε από την αρχή.    

Η σχέση Ράμφου-Μητσοτάκη και ο Τραμπ

Η συγκινητική ανάρτηση του πρωθυπουργού και προέδρου της Ν.Δ. για τον θάνατο του Στέλιου Ράμφου δεν ήταν βέβαια κάτι που δεν αναμενόταν, εφόσον ο γνωστός συγγραφέας υπήρξε θερμός προσωπικός του υποστηρικτής. Ο κ. Μητσοτάκης έγραψε στο facebook: «χάνω έναν φίλο και συνομιλητή που πλούτιζε κάθε μας συζήτηση ανεξάρτητα αν συμφωνούσαμε πάντοτε και σε όλα». Όμως ακριβώς αυτές οι συνομιλίες Ράμφου-Μητσοτάκη είναι που μαρτυρούν σε ποιες απόψεις συμφωνούσαν απολύτως. Η πιο σημαντική δημόσια συνομιλία τους είχε συντονιστή τον δημοσιογράφο Χρήστο Ράπτη στο «iefimerida.gr» και είναι αναρτημένη στον επίσημο ιστότοπο της Ν.Δ. («Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε εκπομπή της διαδικτυακής τηλεόρασης της iefimerida», 17.11.2016). Ο κ. Μητσοτάκης δεν είχε συμπληρώσει ακόμα ούτε ένα χρόνο από την εκλογή του στη θέση του προέδρου της Ν.Δ., αλλά είχε ήδη δείξει τις διαθέσεις του, τοποθετώντας στη θέση του αντιπροέδρου τον προερχόμενο από το ακροδεξιό ΛΑΟΣ Άδωνη Γεωργιάδη, διαλύοντας την ΟΝΝΕΔ και οργανώνοντας ένα κομματικό συνέδριο για να συγκεντρώσει όλη τη διοίκηση της Ν.Δ. στο προσωπικό του γραφείο και κυρίως να αναλάβει προσωπικά την κατάρτιση όλων των εκλογικών συνδυασμών.

Στη συζήτηση Ράμφου-Μητσοτάκη οι δυο συνομιλητές απορρίπτουν κατηγορηματικά την περίπτωση Τραμπ που είχε μόλις θριαμβεύσει επί της Χίλαρι Κλίντον και αποδίδουν την εκλογή του στην (αποδοκιμαστέα βέβαια απ’ αυτούς) «αντισυστημική ψήφο». Ο Ράμφος αποδίδει την επιτυχία Τραμπ σε έναν «συντηρητισμό χαμηλότερων ενστίκτων», ενώ ο Μητσοτάκης μιλά κι αυτός για «αντισυστημική ψήφο» και επιχειρεί να καθησυχάσει τους οπαδούς του κόμματός του, χαρακτηρίζοντας «απρόσμενο» το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά προσθέτοντας την άστοχη βεβαιότητα ότι «θα δούμε έναν διαφορετικό Τραμπ πρόεδρο, από ό,τι είχαμε δει τον Τραμπ ως υποψήφιο πρόεδρο. Η Αμερική είναι μία χώρα με θεσμούς οι οποίοι έχουν ιδιαίτερο βάθος». Και λίγο παρακάτω: «Το αμερικανικό σύστημα παρέχει τους απαραίτητους ελέγχους στην εκτελεστική εξουσία ώστε να μην αφήνει κανέναν πρόεδρο ανεξέλεγκτο».

Το ενδιαφέρον είναι ότι ενώ από πρώτη ματιά ο κ. Μητσοτάκης εμφανίζεται ως απογοητευμένος οπαδός της Χίλαρι Κλίντον και αρνητικός απέναντι στον Τραμπ, διεκδικεί από τότε να αφήσει ανοιχτό διάδρομο προς τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ. Ακολουθεί την πάγια θέση του να μεταστρέφεται στην υποστήριξη κάθε νέου ισχυρού παράγοντα, εγκαταλείποντας ακόμα και τους συγγενείς του που τον ανέδειξαν. Δηλώνει κι αυτός «αντισυστημικός»: «Η υποψηφιότητά μου για την προεδρία της Ν.Δ. είχε έντονα αντισυστημικά χαρακτηριστικά»! Αλλά ποια ήταν αυτά τα «αντισυστημικά» στοιχεία; Το γεγονός ότι εκμεταλλεύθηκε την αντίθεση της αδελφής του με τον Αντώνη Σαμαρά και στηρίχτηκε σ’ εκείνον, αφού αποσύρθηκε η Ντόρα Μπακογιάννη από τη διεκδίκηση της αρχηγίας, καθώς και ότι δεν δίστασε να δεχτεί (και να ανταμείψει) τις υπηρεσίας του Άδωνη Γεωργιάδη. Και προς το τέλος της συζήτησης με τον Ράμφο, δεν θα διστάσει να περηφανευτεί που διέλυσε την ΟΝΝΕΔ: «Σου θυμίζω ότι κατήργησα την ΟΝΝΕΔ σε μία μέρα. Την κατήργησα τελείως. Και όταν φτιάξαμε την καινούργια ΟΝΝΕΔ […] ξέρεις τι μου έκανε πιο πολλή εντύπωση; Ότι κανείς δεν κάπνιζε μέσα στον χώρο. Ότι σεβάστηκαν αυτή την κατεύθυνση  την οποία έχω δώσει»…   

Ακόμα και όταν αναδείχτηκε πρωθυπουργός ο κ. Μητσοτάκης διατήρησε την ίδια αντιφατική στάση απέναντι στον Τραμπ. Στο συνέδριο της Ν.Δ. το 2019 προσκλήθηκε μάλιστα να μιλήσει ως ειδήμων ο πολιτικός επιστήμονας Τάκης Παππάς, ο οποίος θα εξηγήσει ότι υπάρχουν δύο είδη σύγχρονων καθεστώτων, τα φιλελεύθερα και τα λαϊκιστικά. Ως χαρακτηριστική περίπτωση λαϊκιστή περιγράφει τον Τραμπ. Κατά τη γνώμη του κ. Παππά, όταν οι λαϊκιστές έρχονται στην εξουσία, χρησιμοποιούν συχνές και άγριες επιθέσεις στη δικαστική εξουσία: «Εδώ έχουμε ένα tweet του Τραμπ από το 2017, επιτίθεται σε ένα μεσαίο δικαστή, είναι ένα περίφημο tweet, όπου λέει ότι αυτός ο δήθεν δικαστής, ο οποίος έχει πάρει τη δικαστική εξουσία από τα χέρια του λαού, είναι γελοίος και η απόφαση του θα ανατραπεί».

Οι θέσεις αυτές καταχειροκροτήθηκαν από την ηγεσία της Ν.Δ. και τους συνέδρους. Δείτε χαρακτηριστικό ρεπορτάζ:

Ο Τάκης Παππάς έχει αναπτύξει τις θέσεις αυτές στο πρόσφατο βιβλίο του «Εξηγώντας τον Τραμπ» (εκδ. Πατάκη, Οκτώβριος 2025). Αντιγράφω: «[Ο Τραμπ] το 2020 αμφισβήτησε το εκλογικό αποτέλεσμα χωρίς σοβαρό κόστος· το 2024 επέστρεψε στην εξουσία σχεδόν αβίαστα. Και τώρα, παρακολουθούμε τη σταδιακή μετατροπή της Αμερικής σε διεθνές πρότυπο λαϊκιστικής διακυβέρνησης – με δραματικές συνέπειες για τον φιλελευθερισμό».

Γνωρίζουμε ότι τότε δεν συμμερίζονταν πλέον τις ίδιες ιδέες ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ούτε ο Στέλιος Ράμφος. Ο πρωθυπουργός είχε υμνήσει από πέρσι τον Ντόναλντ Τραμπ στο ακροδεξιό Breitbart News (9.4.2025), και τον είχε ακολουθήσει ο Άδωνης Γεωργιάδης (14.4.2025) (βλ. σχετ. «Η Μεγάλη Βδομάδα της Ελληνικής Δημοκρατίας», Ιερώνυμος, Μητσοτάκης και Γεωργιάδης πέφτουν στα πόδια του Τραμπ και τον αλείφουν με μύρο στο ακροδεξιό Breitbart News, Χωρίς Εφημερίδα,17.4.2025). Όσο για τον Ράμφο, κι εκείνος τα τελευταία χρόνια είχε πλέον μετατραπεί σε θαυμαστή του Τραμπ. Σε ένα από τα τελευταία του άρθρα, ο Ράμφος γράφει: «Απέναντί μας έχουμε έναν άνθρωπο με αίσθημα Αποστολής, […] έναν ηγέτη με συνταγματικές εξουσίες εκτεταμένες αλλά όχι απεριόριστες, ο οποίος εννοεί να νομιμοποιείται στη “νομιμότητα” της προσωπικής του σκέψεως και της ηθικής του συνειδήσεως» («Οι κύριοι Τραμπ: μια ψυχογραφία», «Καθημερινή», 25.1.2026).  

Η σχέση Τραμπ-Πλεύρη

Ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης μπορεί να είναι δικηγόρος, αλλά δεν φημίζεται για τη λεπτότητα των πολιτικών επιλογών και των φραστικών διατυπώσεών του. Με καθυστέρηση ενός χρόνου θέλησε κι αυτός να δώσει συνέντευξη στο αμερικανικό δίκτυο Breitbart, το οποίο, όπως έγραφα στο κείμενο που παραπέμπω πιο πάνω, «θεωρείται μια από τις χειρότερες πηγές διεθνούς παραπληροφόρησης και έχει υιοθετήσει κατά καιρούς τους πιο επικίνδυνους μύθους για την κλιματική αλλαγή και την πανδημία, ενώ ακολουθεί τις πιο ρατσιστικές και φιλοπόλεμες εκδοχές της αμερικανικής Ακροδεξιάς». Και ο λόγος που οδηγήθηκαν σ’ αυτό το δίκτυο Μητσοτάκης, Γεωργιάδης (πέρυσι) και Πλεύρης (φέτος) είναι προφανής: «Το Breitbart News είναι το αγαπημένο δίκτυο του Τραμπ, οπότε όποιος θέλει να επικοινωνήσει με τον νέο πρόεδρο [και να δηλώσει φανατικός υποστηρικτής του] στρέφεται με προσμονή στο ακροδεξιό δίκτυο και περιμένει».

Το αστείο είναι ότι ο Τραμπ ανέβασε στο περιβόητο Truth Social τη συνέντευξη Πλεύρη και εκείνος αμέσως αισθάνθηκε καταϋποχρεωμένος και το ανακοίνωσε περιχαρής: «Αποτελεί εξαιρετική τιμή η αναδημοσίευση της συνέντευξής μου στο δίκτυο Breitbart από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Truth Social, στην οποία υπογραμμίζω πώς η εκλογή του και η αποφασιστικότητά του στο μεταναστευτικό πυροδότησαν την ιστορική, ρεαλιστική στροφή των ΗΠΑ και ολόκληρης της Ευρώπης στο θέμα. Τα ανοιχτά σύνορα ανήκουν οριστικά στο παρελθόν».

Μ’ άλλα λόγια, ο Πλεύρης, στη συνέντευξή του, εγκωμίασε την πολιτική Τραμπ στο μεταναστευτικό έναντι των πολιτικών επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αισθάνεται ευγνωμοσύνη που ο Τραμπ δέχτηκε τα εγκώμιά του! Όπως γράφει ο Δημήτρης Αγγελίδης, επρόκειτο για «μια συνέντευξη – εγκώμιο του Αμερικανού προέδρου για τη ρατσιστική πολιτική του στο προσφυγικό, που κατάφερε να στρέψει και την Ευρώπη στην υιοθέτηση της ακροδεξιάς ατζέντας». Τα λέει όλα εξάλλου ο τίτλος της συνέντευξης: «Μέσα στο κέντρο επιχειρησιακού ελέγχου της μετανάστευσης: υπουργός Μετανάστευσης αποκαλύπτει πώς η νίκη του Τραμπ πυροδότησε πολιτικές καταστολής στα σύνορα παγκοσμίως». Και καταλήγει ο Αγγελίδης: «Ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ να την είχε δώσει τη συνέντευξη, δεν θα υπήρχε διαφορά» («Μια “εξαιρετική συνέντευξη”», «Εφ.Συν.», 11.8.2026).  

Η πραγματική σχέση Μητσοτάκη-Τραμπ

Ο ωμός τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται από το επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη η κυβερνητική δήλωση απόλυτης υποταγής στον Τραμπ και η χοντροκομμένη απόρριψη της πολιτικής αυτονομίας της Ε.Ε. έχει διπλή ανάγνωση. Για την ομάδα των μαθητών του Γιώργου Καρατζαφέρη δεν υπάρχει βέβαια κανένα πρόβλημα. Εξαρχής ήταν τοποθετημένοι στη θέση ότι η Ελλάδα πρέπει να συνταχθεί με τις διαθέσεις του ακροδεξιού «πλανητάρχη».

 – Ο δάσκαλός τους, ο Καρατζαφέρης υποστήριζε Τραμπ ήδη το 2016: «Για εμένα είναι η ελπίδα, η προσδοκία, η ευχή, μακάρι, πολύ μακάρι, χαίρομαι που βαδίζει πάνω στα οράματα που είχαμε χτίσει με τον Φάρατζ στο Ευρωκοινοβούλιο το 2004, ακριβώς επάνω σε αυτά τα χνάρια. Είναι εθνοκεντρικός, είναι εναντίον της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή ακριβώς εκεί που κινούμεθα εμείς, αυτό που πιστεύουμε εμείς, το όραμά μας». Και βέβαια ο Καρατζαφέρης είχε προχωρήσει και στην «αποκάλυψη» ότι ο Τραμπ έχει ελληνικές ρίζες, εφόσον ο παππούς του υποτίθεται ότι ήταν ο Ελληνοκύπριος Δανιήλ Τράμπας που μετανάστευσε στις ΗΠΑ για να δουλέψει μεταλλωρύχος!  

    – Ο Βορίδης ήταν ο πρώτος που χαιρέτισε με άρθρο του την απόφαση του Τραμπ να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ («Καθημερινή», 5.3.2018). Η πρόδηλη σκοπιμότητα να θολώσει το αντισημιτικό του παρελθόν ο παλιός συνεργάτης του Καρατζαφέρη τον οδήγησε στην προκλητική ταύτιση με την καιροσκοπική αυτή απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ.

    – Ο Γεωργιάδης είχε δηλώσει τον Νοέμβριο του 2015 ότι θα ψήφιζε «με τα δυο του χέρια» Τραμπ. Όταν κατάλαβε ότι άλλα έλεγε τότε ο αρχηγός του, είχε υποστηρίξει ότι δεν το εννοούσε και ότι εκφραζόταν με αυτόν τον τρόπο επειδή βρισκόταν σε χιουμοριστική εκπομπή.

   – Τώρα βέβαια είναι πρώτος πρώτος ο Κυριάκος Μητσοτάκης που δηλώνει παθιασμένος θαυμαστής και… ψηφοφόρος του Τραμπ. Αλλά το δικό του κίνητρο δεν είναι η ταύτισή του με τις απόψεις του Τραμπ. Ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει σταθερές απόψεις. Δική του αρχή είναι να υπερασπίζεται το προσωπικό του πολιτικό συμφέρον, έτσι όπως το αντιλαμβάνεται κάθε περίοδο, δηλαδή να αλλάζει αρχές όποτε θεωρεί ότι τον συμφέρει να τις αλλάξει.

Αλλά αυτή η αυθαίρετη αναθεώρηση των πολιτικών αρχών του δεν είναι ανέξοδη για έναν πολιτικό ηγέτη. Η απόφαση του κ. Μητσοτάκη και των επιτελών του να δηλώνουν ότι ταυτίζονται με την πολιτική Τραμπ έχει σοβαρό κόστος. Γνωρίζουν καλά ότι ο Τραμπ μόνο μια φορά έχει δώσει συγχαρητήρια σε Έλληνα πρωθυπουργό για μια σημαντική πολιτική πράξη. Πρόκειται για τα συγχαρητήρια του προέδρου των ΗΠΑ στον Αλέξη Τσίπρα για την ολοκλήρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Τα συγχαρητήρια Τραμπ στον Μητσοτάκη και τους επιτελείς του δεν αναφέρονται σε κάποια ενέργεια της κυβέρνησης της Ν.Δ. Ισοδυναμούν με ευχαριστίες για το γεγονός ότι εκφράζουν δημόσια την ταύτισή τους με το καθεστώς Τραμπ!

Το χειρότερο για τον κ. Μητσοτάκη είναι ότι τα ίδια συγχαρητήρια για τη Συμφωνία των Πρεσπών έδωσε ο Τραμπ και στον Ζόραν Ζάεφ. Δείτε τις δύο φωτογραφίες στην αρχή του κειμένου. Στη μία είναι το ζεύγος Τραμπ και το ζεύγος Μητσοτάκη. Στη δεύτερη, το ζεύγος Τραμπ και το ζεύγος Ζάεφ. Οι δυο φωτογραφίες επιβεβαιώνουν την αποκάλυψη ότι όλες αυτές οι φωτογραφήσεις είναι μονταρισμένες, εφόσον το ζεύγος Τραμπ είναι σε πανομοιότυπη στάση και ύφος. Αλλά αυτό που ενδιαφέρει εδώ είναι ότι ταυτιζόμενος σε όλα με τον Τραμπ, ο κ. Μητσοτάκης δίνει συγχαρητήρια στους ηγέτες των χωρών τους Τσίπρα και Ζάεφ για τη Συμφωνία των Πρεσπών!