του Δημήτρη Ψαρρά

[6.8.2026]

Προκάλεσε αίσθηση στις 17 Ιουλίου το σχόλιο του Έλον Μασκ σε μια ανάρτηση της Ρεμπέκα Μιστερέγκεν. Η ακροδεξιά Νορβηγίδα δημοσιογράφος απέδιδε τη μη πρόωρη αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη στο γεγονός ότι ο καταδικασμένος για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης διατηρεί ενεργό λογαριασμό στο «Χ» και βέβαια ο ιδιοκτήτης του «Χ» δεν παρέλειψε να σχολιάσει: «This is messed up». Τη φράση αυτή μετέφερε στον δικό του ιστότοπο («ellhnes.net») ο Κασιδιάρης, φτάνοντας να μιλήσει για προσωπική του «συμμαχία» με τον Μασκ («Tρόμος και πανικός στο Μαξίμου για τη συμμαχία Κασιδιάρη-Μασκ», 20.7.2026).

Βέβαια και τα υπολείμματα της Χρυσής Αυγής του Μιχαλολιάκου προβάλλουν τον Μασκ (14.7.2026):

Για τη σχέση του Μασκ με την Ακροδεξιά και την επιλεκτική υποστήριξη ομοϊδεατών του σε όλο τον κόσμο παραπέμπω στο άρθρο του Μιχάλη Παπαγιάννη στην «Εποχή» («Έλον Μασκ: επίσημος χορηγός της παγκόσμιας alt-right», 29.7.2026). Εξάλλου ο επιδεικτικός ναζιστικός χαιρετισμός του, τον οποίο σχεδίασε να προβάλει από το προσωπικό βήμα του Ντόναλντ Τραμπ το βράδυ του επίσημου εορτασμού της εκλογικής του επικράτησης δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας για τις πολιτικές του πεποιθήσεις.

Αλλά πολύ άργησε ο κ. Κασιδιάρης να μιλήσει για δική του «συμμαχία» με τον Μασκ. Τον πρόλαβε ο Κυριάκος Βελόπουλος. Ενάμιση χρόνο νωρίτερα, αμέσως δηλαδή μετά την εκλογή Τραμπ, ο Βελόπουλος είχε στείλει επιστολή στον Πρόεδρο της Βουλής Κωνσταντίνο Τασούλα, και σε όλα τα κόμματα, ζητώντας να προσκληθεί ο Μασκ και να μιλήσει στο ελληνικό κοινοβούλιο. Έγραφε ο Κυρ. Βελόπουλος στις 8.1.2015:

«Ο επιχειρηματίας κ. Έλον Μασκ, ο οποίος πρόκειται να αναλάβει επιτελική θέση στη νέα κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών υπό την προεδρία του κ. Ντόναλντ Τραμπ, ηγείται -κατά την άποψη της Ελληνικής Λύσης- της παγκόσμιας προσπάθειας για την ελευθερία του λόγου, της έκφρασης και της ελεύθερης διάδοσης ιδεών, στοιχεία τα οποία αποτελούν την πεμπτουσία της Δημοκρατίας. Θεωρούμε εθνικά επωφελή, εάν όχι επιβεβλημένη, την πρόσκληση του κ. Έλον Μασκ, προκειμένου να απευθύνει ομιλία στη Βουλή των Ελλήνων»…

Βέβαια πριν από την «πρόσκληση» Βελόπουλου και τη «συμμαχία» με Κασιδιάρη, ο κ. Μασκ είχε φροντίσει τις σχέσεις του με την άλλη πλευρά του Αιγαίου. Φαντάζομαι ότι οι κ.κ. Βελόπουλος και Κασιδιάρης θα γνωρίζουν τις συζητήσεις Μασκ–Ερντογάν στη Νέα Υόρκη (17.9.2023), όπου ο νοτιοαφρικανός πολυεκατομμυριούχος συνοδευόταν από τον γιο του και συζητούσαν για τη μεταφορά επενδύσεων του Μασκ στην Τουρκία:

Και ασφαλώς αυτή η σχέση είχε παρελθόν. Δείτε τον Μασκ και τον Ερντογάν, στο παλάτι του δεύτερου στην Άγκυρα να επιδεικνύουν το βιβλίο του Ερντογάν «Το όραμα της Νέας Τουρκίας» (8.11.2017):  

Να λοιπόν που ο πολυεκατομμυριούχος επιχειρηματίας τον οποίο «προσκαλεί» ο Βελόπουλος και με τον οποίο «συμμαχεί» ο Κασιδιάρης δεν είναι απλώς ακροδεξιός. Έχει κι αυτός τις προτιμήσεις του. Και δεν παίρνει τις αποφάσεις του με βάση τα ιδεολογικά του πιστεύω, αλλά με βάση το τελικό επιχειρηματικό του συμφέρον. Ο Ερντογάν του παρέχει κάθε διευκόλυνση για τη μεταφορά στην Τουρκία δικών του εργοστασίων. Απ’ την πλευρά τους, Βελόπουλος και Κασιδιάρης καταγγέλλουν το ελληνικό πολιτικό σύστημα που δεν κάνει το ίδιο.

Εδώ βρίσκεται και το μυστικό της παγκόσμιας ανάδυσης μιας Ακροδεξιάς νέου τύπου. Πρόκειται για πολιτικά σχήματα που διεκδικούν ειδικές σχέσεις με το μεγάλο κεφάλαιο και δεν έχουν καμιά δυσκολία να συμβαδίζουν με τα σκληρά δόγματα του νεοφιλελευθερισμού. Αυτό, μάλιστα, το χαρακτηριστικό τους στοιχείο είναι που τα καθιστά συμβατά με το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα στα καθεστώτα «δυτικού τύπου» ή έστω ανεκτά απ’ αυτό.

Απ’ αυτή την άποψη, η ελληνική Ακροδεξιά είναι κατάλληλα προετοιμασμένη. Με δεδομένο το γεγονός ότι ακόμα και στις πιο ακραίες της μορφές (λ.χ. «Χρυσή Αυγή») είχε επαφές και διασυνδέσεις με το «βαθύ κράτος», δεν έχει καμιά δυσκολία να «συμμαχεί» με τους πολυεκατομμυριούχους. Δηλαδή να παρακαλάει να της επιτρέψουν να τους υπηρετεί.

Υ.Γ.: Αφήνω για το επόμενο σχόλιό μου τη στενά «ελληνική» πλευρά του ίδιου φαινομένου, δηλαδή τη σχέση του Κασιδιάρη με έναν εγχώριο κεφαλαιούχο και μεγαλοπαράγοντα, και τον ιδιαίτερο ρόλο του αντιπροέδρου του κόμματος Μητσοτάκη.