[29.8.2026]

Το ότι κινήθηκαν εκ νέου οι διαδικασίες για την επανασφράγιση των οίκων ανοχής στην Αθήνα δεν με εκπλήσσει. Το ότι ενώ σφραγίστηκαν από την Αστυνομία και ξεσφραγίστηκαν από την Αστυνομία (προφανώς) που τους επανασφράγισε, ούτε κι αυτό με εκπλήσσει.

Ούτε δηλαδή, το ότι και η ανοχή της Αστυνομίας από τις ενοχές της προέρχεται.

Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι η επαναφορά της όλης διαδικασίας σφραγίσματος – ξεσφραγίσματος – επανασφραγίσματος από την Αστυνομία του εμφανέστερου όλων των οίκων: του μπουρδέλου.

Και μάλιστα σε μία «εξέλιξη» που οι μετεωρολόγοι τουλάχιστον, την ονομάζουν cascade effect. Φαινόμενο δηλαδή, που αναφέρεται σε σειρά αλυσιδωτών καταστροφικών γεγονότων.

Αλλά στο Νεπάλ πρόκειται για λάσπη.

Στην Αθήνα όμως για το απροστάτευτο – «προστατευμένο» ανθρώπινο κορμί.

Κι όσο «κοινωνικό έργο» κάνει η πουτάνα της Μενάνδρου – όπως διατείνεται – άλλο τόσο κάνει και η Αστυνομία.

Μόνο που η πρώτη «προστατεύται», ενώ η άλλη «προστατεύει»…

YΓ. Είναι εύλογο να διερωτάται ο καλόπιστος αναγνώστης για το κατά πόσον αυτή η πολεοδομική (Μενάνδρου) διάσταση της πορνείας σημαίνει ότι και όλα τα μπουρδέλα της Χώρας από αύριο είναι κλειστά;

[Στήλη «Αιχμές», «Το Βήμα», 29.8.2006. Δημοσιεύεται εδώ με την άδεια του Γιώργου Βέλτσου]