του Δημήτρη Ψαρρά

[18.9.2026]

Στη μνήμη του Παύλου Φύσσα

Τρεις μέρες πριν από την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από το Τάγμα Εφόδου της Χρυσής Αυγής, τον Σεπτέμβριο του 2013, αποφυλακίστηκε ο Ηλίας Κασιδιάρης και έκανε «δηλώσεις» έξω από τις φυλακές του Δομοκού για τα «πολιτικά» του σχέδια.

Άδικος κόπος. Μια μέρα νωρίτερα, το βράδυ της Δευτέρας 14.9.2026, είχε εμφανιστεί η επί χρόνια συνήγορός του Βάσω Πανταζή στην εκπομπή «Θυρωροί της Νύχτας» της «Ελληνικής Ελεύθερης Τηλεόρασης», δηλαδή στον διαδικτυακό ακροδεξιό «Ελεύθερο Κόσμο» και τα είπε όλα!

Τι είπε, δηλαδή, η κυρία Πανταζή; Ακούστε την στο 45^ο λεπτό της συνέντευξής της:

«Ο Ηλίας είναι ένα πολιτικό πρόσωπο, το οποίο έχει σταθερές απόψεις από την αρχή της πολιτικής του διαδρομής μέχρι σήμερα».

Μ’ άλλα λόγια, πάνε περίπατο όσα κυκλοφορούσαν τα τελευταία χρόνια από φανατικούς ή αφελείς οπαδούς του Κασιδιάρη, ότι δηλαδή το ίνδαλμά τους δεν έχει καμιά σχέση με τον πυρήνα της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης και ότι ήταν πολύ νέος για να καταλάβει τα ναζιστικά εγκλήματα. Ακόμα και η σβάστικα στο μπράτσο του θεωρήθηκε από κάποιους «νεανικό αμάρτημα» που πρέπει να συγχωρεθεί.

Αλλά πάνε περίπατο και τα επιχειρήματα της ίδιας της συνηγόρου, η οποία στην ίδια συνέντευξη ανέφερε ως απαράδεκτο το γεγονός ότι του αποδίδεται ως κατηγορία «μία συναυλία που πήγε όταν ήταν 21 ετών» και αυτό το χαρακτήρισε «νομική ακρότητα και αστειότητα». Αλλά από τη στιγμή που ισχύει ότι ο Κασιδιάρης «έχει από την αρχή σταθερές απόψεις», η συμμετοχή του στη συναυλία των Γερμανών νεοναζί που οργάνωσε η Χρυσή Αυγή στην Αθήνα με συνθήματα υπέρ της εγκληματικής δράσης ενισχύει ασφαλώς το κατηγορητήριο, διότι ερμηνεύει τα κίνητρα της εγκληματικής βίας που ασκούσε η οργάνωση επί δεκαετίες.

Αλλά η παραδοχή της συνηγόρου, ότι «ο Ηλίας έχει σταθερές απόψεις» επιβεβαιώνει και το γεγονός ότι η αποχώρησή του από τη Χρυσή Αυγή το 2020 δεν οφείλεται σε τίποτα άλλο, παρά στη διεκδίκηση της αρχηγίας από τον Μιχαλολιάκο, όπως έχουμε αποδείξει με την αποκάλυψη της επίμαχης επιστολής του («Γι’ αυτό έφυγε ο Κασιδιάρης», «Εφ.Συν.», 22.5.2020).

Βέβαια η κυρία Πανταζή δηλώνει ότι δεν ανήκει στον «ιδεολογικό χώρο του εθνικισμού», κάτι που εξηγεί και το γεγονός ότι στην αρχή της συνέντευξής της στους «Θυρωρούς της Νύχτας» λέει στον συνομιλητή της:

«Θέλω να σας πω ότι με εντυπωσίασε ο τίτλος της εκπομπής. Είναι πάρα πολύ ωραίος. Και αν τον ήξερα νωρίτερα μπορεί και να τα κατάφερνα και λίγο νωρίτερα [να συζητήσουμε]».

Αμήχανος ο παρουσιαστής της εκπομπής Μιχάλης Γεωργιλάς, ο οποίος εμφανίζεται ως ο «Θυρωρός», ψελλίζει ότι ο τίτλος «είναι παράφραση μιας ταινίας»…

Βέβαια αν η κυρία Πανταζή είχε δει την ταινία «Ο θυρωρός της νύχτας» – που τόσο θαύμασε τον τίτλο της – θα απέφευγε να την υμνήσει, εφόσον πρόκειται για τη γνωστή και πολυσυζητημένη ταινία της Λιλιάνα Καβάνι (1974), η οποία αναφέρεται στις σαδομαζοχιστικές σχέσεις ενός αξιωματικού των Ες Ες που δουλεύει ως πορτιέρης σε ένα ξενοδοχείο στη Βιέννη το 1957 με πρώην κρατούμενή του σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Αλλά εδώ μας αρκεί η παραδοχή ότι «ο Ηλίας έχει σταθερές απόψεις, από την αρχή της πολιτικής του διαδρομής μέχρι σήμερα».

Μας αρκεί, δηλαδή, να θυμηθούμε αυτές τις «σταθερές απόψεις». Εντελώς ενδεικτικά:

    – Με αφορμή τη δράση της Χρυσής Αυγής στη Θεσσαλονίκη, ο Κασιδιάρης θα ομολογήσει ότι είχαν «ασπίδες και όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό για την περίσταση», θα περηφανευτεί ότι «λίγοι τόλμησαν, δεν πειράζει, θα μας μείνουν οι σκληροπυρηνικοί» και θα περιγράψει ως εξής την παρουσία της οργάνωσης: «Τα ξύλα χτυπάνε πάνω στα ταμπούρλα, οι αρβύλες στο πεζοδρόμιο, δίνοντας στην πορεία μας έναν τόνο πολεμικό. Δεν είναι η οργάνωσή μας πολιτικό κόμμα. Είναι τάγμα μαχητικό» (εφ. «Χρυσή Αυγή», 10.6.2004).

    – Η βία για τον Κασιδιάρη είναι η μοναδική μορφή «πολιτικής» δράσης: «Η πεμπτουσία αυτού του μεγάλου και ωραίου αγώνα είναι η δράση, η μάχη –με την πολιτική ή κυριολεκτική της έννοια–, η αδρεναλίνη της σύγκρουσης. Όλα τα υπόλοιπα έρχονται σε δεύτερη μοίρα» (εφ. «Χρυσή Αυγή», 4.11.2004).

    – Μετά την εκλογή Μιχαλολιάκου στις δημοτικές εκλογές του 2010, ο Κασιδιάρης θα αναλάβει εκ μέρους της οργάνωσης να υμνήσει τον Χίτλερ: «Με την άνοδο στην εξουσία γίνεται μέγας κοινωνικός αναμορφωτής και οργανωτής ενός προτύπου κράτους – που η ισχύς του πηγάζει από τον λαό και υπηρετεί τον λαό και που ανάλογό του δεν υπήρξε ποτέ στον σύγχρονο κόσμο. Στον επερχόμενο πόλεμο αναδεικνύεται ύψιστος στρατηγικός νους, που χωρίς να έχει φοιτήσει σε καμία στρατιωτική ακαδημία εφευρίσκει και εφαρμόζει νέα δόγματα και εξαιρετικά στρατηγήματα. Γι’ αυτές τις τρεις βασικές πτυχές του προσώπου Αδόλφος Χίτλερ –πολιτικός ηγέτης, κοινωνικός αναμορφωτής και στρατηγική ιδιοφυία– θα μπορούσαμε να ομιλούμε επί ώρες» (εφ. «Χρυσή Αυγή», 20.4.2011).

    – Μία βδομάδα αργότερα, ο Κασιδιάρης έφτασε να υποστηρίξει ότι έπρεπε να είχε δολοφονήσει η χούντα τον Ανδρέα Παπανδρέου, όπως είχε προτείνει ο αρχιπραξικοπηματίας Λαδάς. Υπογράφει αυτό το άρθρο ως «εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή» (εφ. «Χρυσή Αυγή», 27.4.2011).

    – Και μόλις ένα χρόνο πριν μπει στη Βουλή η Χρυσή Αυγή, ο Κασιδιάρης θα ομολογήσει: «Όσο παραμένουμε εκτός κ(υ)νοβουλίου θα κυριαρχούμε στο καθιερωμένο πεδίο δράσης μας –το πεζοδρόμιο– και θα κάνουμε την Αθήνα άνω-κάτω. Αυτή είναι πολιτική μας, αυτή είναι η αποστολή μας. Μόλις μπούμε, η Βουλή θα γίνει μεμιάς Άγιος Παντελεήμονας» (18.5.2011).

Η συνήγορος έχει λοιπόν δίκιο. Οι «Θυρωροί της Νύχτας» δεν αλλάζουν απόψεις ούτε μεθόδους δράσης.