του Δημήτρη Ψαρρά 

[24.8.2024]

Μετά από το παιχνίδι της κολοκυθιάς που σχολιάσαμε την Κυριακή, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε την Πέμπτη να παίζει το γνωστό «παιχνίδι του παπά». Ο λόγος για το πασίγνωστο και παγκόσμιο παιχνίδι που παίζεται με τρία χαρτιά, δύο ίδια και ένα τρίτο διαφορετικό που πρέπει να το ανακαλύψουν όσοι ποντάρουν («three-card monte»), αλλά και με τρία κοχύλια (κελύφη) που κρύβουν ένα μπιζέλι («shell game»).

Πρόκειται για ένα παιχνίδι εξαπάτησης, όπου αυτός που αλλάζει τη θέση των χαρτιών (κοχυλιών) μπερδεύει εκείνους που τον βλέπουν και ποντάρουν, διότι τα μετακινεί ή προσποιείται ότι τα μετακινεί, ώστε να προβάλλει ως τελική μια διαφορετική διάταξη από την πραγματική.

Αυτό είναι που συνέβη την Πέμπτη κατά τη συνεδρίαση του ανώτερου κομματικού οργάνου, της Πολιτικής Γραμματείας. Υποτίθεται ότι είχε συγκληθεί για να εξετασθεί το κρίσιμο ζήτημα των δημοσιογραφικών οργάνων του κόμματος και η αποκατάσταση των εργαζομένων που έχουν μείνει απλήρωτοι και στον αέρα, ενώ βέβαια έχουν απολυθεί οι θεωρούμενοι «αντιφρονούντες» και απειλούνται με το ίδιο μέτρο και πολλοί άλλοι. Αυτό που διαπίστωσαν όσοι παραβρέθηκαν στη συνεδρίαση ήταν η αυθαίρετη αλλαγή της ημερήσιας διάταξης και η πρόταση προς το όργανο να λάβει απόφαση που θα υποχρεώνει όσους-όσες προηγούνται στη λίστα επικρατείας του κόμματος να παραιτηθούν υπέρ του κ. Κασσελάκη.

Και αν αμφιβάλλει κανείς για όλα αυτά, ας κάνει τον κόπο να επισκεφτεί την πρώτη σελίδα του κομματικού ιστότοπου (syriza.gr). Θα δει ότι δεν υπάρχει ούτε λέξη για τις (ανύπαρκτες βέβαια) αποφάσεις του υποτιθέμενου κεντρικού οργάνου του κόμματος (Πολιτική Γραμματεία). Θα πρέπει να ψάξει στις μέσα σελίδες για να τις ανακαλύψει, κάτω μάλιστα από την απόφαση της Ν.Ε. Κιλκίς που ζητά την παραίτηση όλων από το ψηφοδέλτιο επικρατείας, προκειμένου να καταλάβει έδρα ο πρόεδρος του κόμματος, ο οποίος μέχρι πριν από λίγο καιρό επέμενε ότι του αρκεί η «τιμητική» 9^η θέση.

Δείτε την πρώτη σελίδα του ιστοτόπου:

Και συγκρίνετε τον τρόπο που προβάλλεται ο κ. Κασσελάκης ως «το κόμμα» και όλα τα άλλα μένουν στα ψιλά:

Στον ιστότοπο υπάρχουν βέβαια και χειρότερα, όπως ο τρόπος που καλούνται οι υποστηρικτές να συνεισφέρουν οικονομικά στον «Νέο ΣΥΡΙΖΑ». Πρόκειται για μια ακραία εκδοχή της μετάλλαξης ενός κόμματος της Αριστεράς σε προσωπικό πολιτικό μόρφωμα ενός αυτοθεωρούμενου «σταρ». Ιδού:

Το «παιχνίδι του παπά» που παίζει ο κ. Κασσελάκης επικεντρώνεται στην υποτιθέμενη θέλησή του να καταλάβει μια βουλευτική έδρα για να κατανικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις συζητήσεις «πολιτικών αρχηγών». Πολύ αμφιβάλλω. Ο κ. Κασσελάκης είναι έξυπνος άνθρωπος και γνωρίζει καλά την αδυναμία του στις πολιτικές ομιλίες. Ακόμα και στο προστατευμένο κλίμα των κομματικών οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ τα έχει κάνει μαντάρα, καταγγέλλοντας τις ομιλίες των στελεχών της Αριστεράς ως «πουμαρό». Γι’ αυτό φροντίζει όλες οι πραγματικές πολιτικές του τοποθετήσεις να φιλοξενούνται στο «Χ» ή στο «Facebook». Ακόμα και στην προχτεσινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας δεν είπε σχεδόν τίποτα. Τις θέσεις του τις ανάρτησε το πρωί (πριν δηλαδή) και το βράδυ (μετά)! Τι μπορεί να πει στη Βουλή, όταν οι πραγματικές πολιτικές του θέσεις δεν απέχουν καθόλου από τις θέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη; Απλώς οργάνωσε αυτή την «από τα κάτω» εκστρατεία επιβολής παραίτησης όσων προηγούνται στη λίστα επικρατείας, μόνο και μόνο επειδή τα δύο πρώτα ονόματα διατηρούν στενές πολιτικές σχέσεις με τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο κ. Κασσελάκης θεωρεί πλέον αντίπαλο.

Είναι γεγονός ότι με συστηματικό τρόπο ο κ. Κασσελάκης εξαφανίζει το ένα μετά το άλλο τα αριστερά συστατικά στοιχεία του ΣΥΡΙΖΑ και τα αντικαθιστά με προσωπικές επιθέσεις σε όσους/ες θεωρεί εμπόδιο στην προσωπική του στρατηγική. Στην πραγματικότητα (και εδώ εμφανίζεται πάλι το «παιχνίδι του παπά») αυτούς που καταγγέλλει ως «εχθρούς» και τους ζητά να βγουν από τη μέση τους εμφανίζει ως προσωπικούς του αντιπάλους με σκοτεινά κίνητρα. Και από τη στιγμή που στο μυαλό του η πολιτική δράση είναι απλώς διαπραγμάτευση προσωπικών σχέσεων είναι έτοιμος να ανατρέψει εκείνα που έλεγε χτες και να υποστηρίξει τα αντίθετα σήμερα. Διέγραψε τον Πολάκη από την κοινοβουλευτική ομάδα για τη συμπεριφορά του που προκάλεσε το ξέσπασμα της Λινού και τώρα δηλώνει ότι θα εξετάσει τα όσα αποδίδει ο Πολάκης στη Λινού, ενώ τον ίδιο τον υμνεί και τον προστατεύει.

Και όλα αυτά δεν έχουν καμιά σχέση με τα αρμόδια κομματικά όργανα. Τα αποφασίζει όλα ο ίδιος. Τι να το κάνει το «καταστατικό συνέδριο»; Το έχει ήδη μετατρέψει το κόμμα σε μια αυστηρά προσωποπαγή οργάνωση, στην οποία υπάρχει μόνο ο αρχηγός (στην κορυφή) και τα μέλη (στη βάση). Στην πολιτική ιστορία του τελευταίου αιώνα υπάρχει μόνο μία κατηγορία κομμάτων που εμφανίζουν αυτή τη δομή. Τα γνωρίζει άραγε αυτά τα κόμματα ο κ. Κασσελάκης και οι επιτελείς του;